تشيع آنان تأثير پذيرفتند . وجود قبايل شيعى جنوب جزيرة العرب در عراق ، اين منطقه را به مركز تشيع مبدل ساخت ، به‌طورى كه برخى كوفىها را به‌عنوان سبائى ( شيعى جنوبى ) يا حرورى ( خارجى ) مىشناختند . به گزارش نويسندهء تاريخ كوفه ، حمراء ( موالى ) كوفه هم‌پيمانان قبيلهء شيعى عبد القيس بودند « 1 » ، بنابراين مسئله ثابت مىشود كه نخستين كسانى كه تشيع را پذيرفتند ، عربهاى خود عراق بودند كه در پرتو وجود آنان ، موالى ايرانى نيز گرايش شيعى يافتند . درباره مدائن نيز چنان‌كه در تاريخ آمده است ، سلمان فارسى كه يكى از اركان اربعه تشيع محسوب مىشد و در فتح قادسيه و تيسفون نقشى اساسى داشت ، پس از پيروزى مسلمانان در فتح تيسفون از طرف خليفه دوم به فرماندارى اين شهر كه اعراب آن را « مداين » مىگفتند ، برگزيده شد . لويى ماسينيون دربارهء تأثير سلمان در دوران حاكميتش در مدائن در گرايش الحمراء ( ايرانيان مقيم كوفه ) به تشيع چنين مىنويسند : از آنچه گذشت ، روشن مىشود كه سلمان به گفته سبيعى ( پسر اسوار ايرانى ) ، با بنى عبد القيس بوده است ، آنان را باهم‌پيمانانشان الحمراء به عقيده خودش مبنى بر حقانيت على عليه السّلام مؤمن كرده است . « 2 »

--> ( 1 ) . حسين بن سيد احمد البراقى ، تاريخ الكوفة ، بيروت ، دار الاضواء ، 1407 ق ، ص 18 . ( 2 ) - لويى ماسينيون ، سلمان پاك ، ترجمه دكتر على شريعتى ، تهران ، بىتا ، ص 102 .